Verlofregelingen

Het afstemmen van werk en privé of arbeid en zorg is primair de verantwoordelijkheid van de werknemer. Verlofregelingen (wettelijk en niet-wettelijk) kunnen daarbij ondersteunend zijn. Vanuit VNO-NCW en MKB-Nederland is het een bestendige lijn om op vereenvoudiging en indikking van verlofsoorten aan te dringen. Ons uitgangspunt daarbij is dat financiering daarvan, voor zover opportuun, zoveel mogelijk uit algemene middelen moet plaatsvinden. Uitbreiding van het aantal regelingen is wat werkgeversorganisaties betreft niet aan de orde.

 

Overlegcultuur

De combinatie van arbeid en zorg wordt in Nederland tussen de individuele werkgever en werknemer aan de hand van de omstandigheden geregeld. Dat gebeurt in vrijwel alle gevallen welwillend. De wetgever moet zich daar zoveel mogelijk afzijdig van houden. In een modern land schep je rond dit soort onderwerpen een overlegcultuur en geen wettelijk gefaciliteerde claimcultuur.

 

Minder behoefte

De behoefte aan vrijaf voor zorg hoeft overigens niet per definitie via (zorg)verlof ingevuld te worden. Het inhalen van uren, dagen (in vrije tijd) en/of het opnemen van beschikbare (bovenwettelijke) vrije dagen biedt daartoe eveneens mogelijkheden. Verlofregelingen bieden verder geen structurele oplossing voor de combinatie arbeid en zorg. Onder meer flexibilisering van arbeidstijden en een adequate kinderopvang zullen de behoefte aan verlof danwel korter werken verminderen.

Lees meer