Lokale lasten

Veel ondernemers kampen met forse stijgingen van de gemeentelijke lasten zoals de onroerende zaakbelasting (OZB). Daarom moeten deze worden begrensd.

Geen macro-norm maar een micro-norm

De macro-norm, die een grens stelt aan de totale OZB-opbrengst van alle gemeenten samen, moet worden afgeschaft. Deze algemene norm heeft namelijk geen enkele disciplinerende werking op individuele gemeenten. In plaats hiervan is de introductie van een micro-norm nodig, waardoor een gemeente de lasten niet harder mag laten stijgen dan met het inflatiepercentage. Uitzonderingen hierop zijn de correcties voor volume-effecten zoals nieuwbouw.

Lasten en retributies

Op gemeentelijk niveau hebben ondernemers te maken met meer soorten lasten dan de OZB. Naast de onroerende zaakbelasting zijn er bijvoorbeeld de toeristenbelasting, precariobelasting, baatbelasting en parkeerbelasting. De opbrengst hiervan gaat naar de algemene – dus vrij te besteden – middelen van de gemeente. Ook krijgen ondernemers te maken met rechten, ook wel retributies genoemd. Dat zijn heffingen voor onder andere het gebruik van gemeentelijke bezittingen en voor gemeentelijke diensten. Denk aan bijvoorbeeld het rioolrecht en de bouwleges. De totale opbrengst van deze heffingen mag niet hoger zijn dan de totale kosten.

Begrenzing van de lokale lasten

VNO-NCW en MKB-Nederland blijven zich inzetten voor een begrenzing van de lokale lasten. Een norm die zich richt op individuele gemeenten, een micronorm, is daarvoor het meest effectief.