Week van de Werkstress: Werkstress verkeerd beoordeeld en behandeld

15-11-2018

In de aanpak van werkstress kijken leidinggevenden vooral naar belasting versus belastbaarheid, terwijl werkstress vaak een gevolg is van te weinig steun, te weinig autonomie of een gebrek aan competenties. "Er wordt niet naar de juiste oorzaken gekeken en dus worden ook niet de juiste behandeling en preventie ingezet", stelt hoogleraar Willem van Rhenen, hoofd gezondheid bij arbodienst Arbo Unie. In de week van 12 tot en met 15 november is er extra aandacht voor de gevolgen van werkstress in de Week van de Werkstress.

 

Week van de Werkstress

Een op de zes Nederlanders heeft last van burn-outklachten, blijkt uit cijfers van kennisinstituut TNO. De grootste groep met werkstressklachten is tussen de 25 en 35 jaar. In die fase verandert er veel in de werk- en privésituatie. Volgens hoogleraar Van Rhenen wordt werkstress op een verkeerde manier beoordeeld en behandeld. Zo is het een misvatting dat het verminderen van werk en het aannemen van meer mensen de werkstress oplossen, stelt hij. De aanpak kan doeltreffender en daar pleit Van Rhenen ook voor.

 

Leidinggevenden zijn spil

"We zien veel effect in training van leidinggevenden om tekorten in competenties, regelruimte of hulp te herkennen. Zij vormen de spil in het geheel bij het voorkomen van stress", zegt Van Rhenen. Wie wil investeren in competenties moet op zoek naar de talenten en vaardigheden van mensen, zodat deze tot bloei kunnen komen. Aan behoefte aan autonomie kom je tegemoet door minder te controleren en meer te vertrouwen op de kracht van een medewerker. Geef hem regelruimte en laat hem voelen dat hij invloed heeft op zijn eigen agenda. "Aan die derde behoefte, verbinding, kun je voldoen door complimenten te geven en waardering en erkenning te tonen."

 

Inzetbaar en productief

Drie bronnen van werkstress hangen nauw met elkaar samen: werkbronnen, privébronnen en persoonlijke bronnen. Wie lekker in zijn vel zit en zijn thuissituatie op orde heeft, gaat ook met meer energie naar zijn werk. Andersom geldt dit ook: als gezondheid achteruit gaat of er wordt thuis veel van iemand gevraagd, dan kan hij minder 'geven' op zijn werk. Zo iemand heeft meer steun nodig. Merkt een werknemer dat zijn leidinggevende zijn situatie begrijpt en krijgt hij de ruimte om bijvoorbeeld (tijdelijk) met werktijden te schuiven, dan blijf de werknemer inzetbaar en productief. Stress ontstaat juist als er een onderdeel in het totaalplaatje gaat knellen.

 

Hele jaar aandacht

Volgens Van Rhenen heeft vooral de groep tussen 25 en 35 jaar veel steun nodig van de omgeving. Collega's, vrienden en familie kunnen een vangnet vormen. "Een jonge ouder die zich dagelijks moet haasten om voor een bepaalde tijd bij het kinderdagverblijf te zijn, zal gauw stress krijgen. Wat meer flexibiliteit van de werkgever of een hulpbron die wel naar het kinderdagverblijf kan, voorkomt die stress. Essentieel is dat beleid van werkgevers hier het hele jaar op gericht is en dat er niet slechts een week in het jaar aandacht is voor het onderwerp."