'We staan snel met onze mening klaar'

Naam Van Wijhe Verf
Activiteit Producent Wijzonol Bouwverven
Gestart 1916
Vestigingsplaats Zwolle
Medewerkers 220
Directeur-eigenaar Marlies van Wijhe
Oud-directeur Dick van Wijhe



Verfproducent Dick van Wijhe was zelfs voor sommige klanten een grote onbekende. Maar dochter Marlies is een van de visitekaartjes van ondernemend Nederland sinds ze zakenvrouw van het jaar is. "Dit zijn dingen die ik nooit heb meegemaakt."

Dick van Wijhe (74)
"Ik wil haar niet voor de voeten lopen. Als ik advies geef, probeer ik dat zoveel mogelijk gevraagd te doen. Toevallig lukt dat de laatste tijd wat minder door de economisch slechte tijd waarin we zitten, maar in principe vind ik dat de juiste houding en die is me altijd goed bevallen. Voor Marlies geldt dat minder. Ik las eens een interview waarin ze zei: 'Mijn vader laat me op mijn bek gaan en dat vind ik niet leuk want dan heb ik ongelijk.' Blijkbaar was ze toen gepikeerd dat ik haar ergens niet voor gewaarschuwd had. Nee, ik geloof niet dat we het daar later nog over gehad hebben."

"Men zegt dat we wel op elkaar lijken. We schijnen hetzelfde karakter te hebben en dat komt onder andere naar voren in de manier waarop we kunnen reageren. Altijd staan we snel met onze mening klaar. En als we die mening dan gegeven hebben, moet het ook snel gerealiseerd worden. Verder is ze een totaal ander type. Als ze een man geweest was, zou ik zeggen: ze is de charmeur langs de weg. Van een vrouw zeg je dat soort dingen niet, dan krijg je heel andere associaties. Ze leeft ‘in’ communicatie, daar is ze heel goed in en ze is zonder meer het boegbeeld van dit bedrijf. In mijn tijd was dat heel anders. Mijn vader was een koopman in optima forma, ik absoluut niet. Met mijn tweede man had ik al snel afgesproken dat hij de buitendienst deed. Veel van onze klanten kenden me niet eens.”

"Er was een periode dat we met zijn tweeën de hele wereld overschoten. Toen ik net met pensioen was, vroeg Marlies wel eens of ik met haar mee wilde als ze naar het buitenland moest. Dan zei zij dat het om culturen ging waarbij het voordelig kon zijn als ook de oude baas aanwezig was. Vooraf keek ik dan altijd welke culturele hoogtepunten in de buurt waren. Zo ben ik mee geweest naar Shanghai op voorwaarde dat we ook naar Peking en Tokio zouden gaan. Marlies vond dat prima als het maar niet langer dan een week duurde. Erg interessant was dat, maar ook dodelijk vermoeiend. Na afloop kroop ik bijna letterlijk Schiphol af. Later hebben we zo ook Latijns Amerika gedaan: San Paolo, Buenos Aires en Santiago de Chile. Allemaal in een week."

Marlies van Wijhe (45)
"Toen ik met mijn zus in 2000 het bedrijf overnam, vonden we beiden dat we zichtbaarder moesten worden. Het is niet goed wanneer je als onderneming te bescheiden bent. We zijn begonnen met een duidelijke missie en visie, een nieuwe bedrijfsbrochure, marketingcampagnes. Dat we daar zo de nadruk op konden leggen, kwam natuurlijk ook door wat mijn vader voor ons had gedaan. Hij had dit bedrijf uitgebouwd van vijftien medewerkers tot honderdvijftig, wist een stevige plek te verwerven in de onderhoudsmarkt, de doe-het-zelfwereld en ontwikkelde ons kleurenmengsysteem. Dat was een gouden actie waarmee we onze voorraden zo konden reduceren dat we nog maar de helft van de magazijnruimte nodig hadden.”

"Mijn vader heeft ons als kinderen nooit een bepaalde kant opgestuurd. Hij vond alles goed, zolang we maar ons best deden. Op de middelbare school was ik een redelijk brave leerling, maar in mijn eerste jaar bedrijfskunde aan de universiteit van Groningen heb ik er met mijn pet naar gegooid. Ik ging op kamers, ontdekte het studentenleven en haalde vervolgens maar twee van mijn veertien vakken. Toen zei mijn vader: 'Of je gaat er wat aan doen of ik betaal niet meer.’ Later had ik wel eens het idee dat we samen studeerden. Veel boeken heb ik dubbel besteld, vooral over marketing. Daarmee kon hij zijn eigen thuisstudie doen. Ik ben meer een doener, hij is een echte lezer."

"Mijn vader is adviserend lid van onze raad van commissarissen. Hij heeft hier een eigen kamertje waar hij wekelijks komt. Ik vraag hem nog van alles over hoe zaken hier vroeger gingen, onze producten, relaties die hij in zijn tijd soms ook al bediende. Ook zet ik hem graag in als sparring partner. Advies uit zichzelf, zal hij niet snel geven. Hij vindt dat ik het zelf moet doen."

"Toen ik gevraagd werd voor zakenvrouw van het jaar heb ik dat ook eerst met hem besproken. Hij zei: 'Als je het zelf ziet zitten, moet je het vooral doen. Maar ik kan je niet helpen want dit zijn dingen die ik nooit heb meegemaakt.' Ik had niet verwacht dat dit zo groot zou zijn. Mijn voorgangster vertelde me dat ze in haar jaar veertig interviews had gedaan en zestig optredens. Mijn periode loopt in maart af, maar die honderd activiteiten haal ik ook wel."

Lees meer over
Dit artikel komt uit de print Forum