Heleen Dura-van Oord: 'Mijn intuïtie is mijn kompas'

Achteraf noemt ze zichzelf naïef. Maar midden in de internethype zag Heleen Dura-van Oord dat heel anders: ‘Ik was erbij. Te gek.’ Ze is de oprichter van het online marketingbureau DQ&A Media Group en werd onlangs uitgeroepen tot de Prix Veuve Clicquot Zakenvrouw van het Jaar.

Ineens is Heleen Dura-van Oord overal, of het nu gaat om een bijeenkomst bij het ministerie van Economische Zaken op de Dag van Europa of een discussieavond over de voor- en nadelen van het Zweedse model voor vrouwenemancipatie. Het stoort haar helemaal niet dat ze interessanter wordt gevonden nu ze Zakenvrouw van het Jaar is. ‘Ik voel me niet beledigd, want zo werkt het. Daar moet ik mijn voordeel mee doen. Ik merk dat er deuren opengaan die normaal minder gemakkelijk open gaan. Dat vind ik echt wel gaaf. Het is een nieuw netwerk buiten de online industrie. Bijvoorbeeld in de politiek, zoals mevrouw Kroes en meneer Kamp. Die kun je niet zomaar bellen. Nu ligt er een lijntje en dat geeft net even een haakje voor als je iets kwijt wilt.’

De waarde van geld
Heleen Dura-van Oord groeit tamelijk beschermd op in Dordrecht als jongste van drie kinderen. Haar vader werkt in het baggerbedrijf van de familie Van Oord, moeder is onderwijzeres en de mater familias die de kinderen – en nu de kleinkinderen – in de smiezen houdt. Ze is weliswaar de jongste, maar krijgt zeker geen voorkeursbehandeling. Haar ouders letten er bewust op dat alle kinderen gelijk worden behandeld. ‘Vooral mijn vader was daar erg kien op. Waarschijnlijk omdat hij zelf dat vroeger niet zo heeft ervaren. Dat ging van aandacht voor alle kinderen tot het type verjaardagscadeau. Heel strikt allemaal, niemand werd voorgetrokken. En dat vind ik alleen maar terecht. Beleefd zijn, was belangrijk. Als ik een grote mond had, kreeg ik het te horen. Reken maar. En niet van tafel voor mijn bord leeg was. Daar werd echt een ding van gemaakt. ‘

Dat haar vaders familie een van de grote ondernemersgeslachten van Nederland is, heeft Heleen als kind niet door. Er wordt veel gespeeld met de buurkinderen op de zolder boven de garage. Een spookhuis, een toneelstuk of een songfestivalquiz, waar de rest van de buurt tegen geringe betaling van mocht genieten.

Bewust of onbewust wordt ondernemingslust er wel bij de kinderen in gegoten. ‘Onze ouders stimuleerden ons om zelf zakgeld aan te vullen. Ze probeerden ons de waarde van geld mee te geven en we hadden allemaal bijbaantjes. Toen ik 12 of 13 was, wilde ik per se kranten bezorgen. Ik weet achteraf ook niet wat daar de charme van was. Mijn ouders vonden me nog te jong om in alle vroegte door Dordrecht te lopen. Het mocht alleen als ik een oudere jongen mee zou nemen. Dat was zo geregeld. We verdeelden de opbrengst en het werk. Vanaf mijn 14de heb ik in een tearoom gewerkt. Croissantjes en kopjes koffie rondbrengen.’

Uiteindelijk kwam ze op de Olympische Spelen in Atlanta terecht. ‘In de main Olympic dining hall, het epicentrum. Echt te gek.’ Ze studeerde eigenlijk al niet meer, maar kwam via via toch aan een stempel en een handtekening voor het studentenprogramma. ‘Niet helemaal legaal, maar ik wilde per se die kant op. Eerst moest ik hamburgers flippen in een tent aan de rand van het complex. Dat was natuurlijk niet helemaal het idee. Met een ander Nederlands meisje heb ik een hele middag mensen aangesproken die er belangrijk uit zagen, met veel passen om.’ Uiteindelijk mochten ze in de main hall bedienen. ‘Daar kwamen Bill Clinton, Mohammed Ali, al die topsporters, iedereen was er. Inventief zijn, een tikkeltje brutaal zijn en niet bang om te vragen. Anders had ik de hele tijd burgers staan flippen.’

Droom
Er stond een compleet familiebedrijf uit de traditionele industrie te wachten, maar Dura-van Oord kwam in de internetwereld terecht. Eigenlijk dankzij haar broer die medio jaren negentig al in de ict zat. Hij had een computer voor haar geregeld met een inbelmodem. Dura: ‘Ik had een profiel gemaakt op Monsterboard, en nog geen twee uur later kreeg ik twee vacatures die helemaal op mijn lijf geschreven waren. Eén ervan was bij Advalue, onderdeel van Newconomy, het beursvehikel van Maurice de Hondt. Het was midden in de internethype en zij vroegen een salespersoon. Ik had een ongekend brutale brief geschreven. Zo van: ‘Stop maar met zoeken, want ik ben de ideale persoon’. Voor ik het wist, was ik in de internetwereld beland. Bij een start-up die de hype-droom beleefde en ik was erbij. Ik vond dat echt te gek. Het kon niet op. Mensen in onze omgeving snapten niets van ons werk, vonden wij. Als hij hoorde wat voor investeringen we deden en hoe snel dat ging, vroeg mijn vader wel eens: ‘Moet er geen winst gemaakt worden?’ Ik vond natuurlijk dat hij er niets van begreep. Heel naïef.’

Let je niet op als het allemaal zo leuk is?
‘Er was toen wel een revolutie gaande. De best presterende beursfondsen waren de internetfondsen. Financiers strooiden met geld. Er was echt een movement, een hele nieuwe wereld die toen opkwam. Achteraf – ik zeg het weer – gebaseerd op lucht. Wij waren de jonge eagere generatie die wel even zou zeggen hoe het zou moeten gaan. Je zit er zo in dat je er blijkbaar in gaat geloven.’

Wat zei u tegen uw ongeruste vader?
‘Hij had de connectie gemist met de nieuwe economie, vond ik.’ Ze lacht. ‘Achteraf wel grof eigenlijk. Het zette mij ook helemaal niet aan het denken. Zou dat winst maken eigenlijk niet eens moeten? Nu denk je: ‘Hoe kan het? Het is zo’n eenvoudig sommetje.’ Te eager, heel greedy.’

Hebt u er iets van geleerd?
‘Ik denk dat ik me minder snel gek laat maken. Ik ben niet voorzichtiger geworden, maar realistischer. Als ik nu prognoses zie, deel ik ze maar eens door twee.’

Als de hype ten einde loopt, begint Dura-van Oord met een groepje collega’s voor zichzelf. Met het nieuwe bedrijf, de DQ&A Marketing Group gaat het voorspoedig. Maar op het moment dat het een echt bedrijf wordt – met personeel, functioneringsgesprekken en strategieoverleg – laat ze de dagelijkse leiding over aan een ander. Het wordt haar te saai, het interesseert haar niet en dan is ze niet op haar bestweet ze van zichzelf. Haar hart ligt bij sales en marketing. Ze begint nieuwe projecten naast DQ&A, zoals het investeringsfonds Peak Capital. Dura-vanOord is een van de oprichters van de Leading Online Entrepreneur of the Year Award en ze bemoeit zich met het werven van fondsen voor Museum Beelden aan Zee. Om een paar voorbeelden te noemen. Vaak op de achtergrond, weg van de dagelijkse beslommeringen.Dura-van Oord: ‘Ik krijg mijn energie uit nieuwe dingen opzetten. Dát vind ik gaaf. Ik ben niet zo moeilijk in delegeren. Als ik een keer miskleun kan ik gigantisch balen, echt waar. Daar kan ik letterlijk van wakker liggen. Maar ik blijf heel oplossingsgericht. Hoe los ik dit op en wat kunnen we hier van leren. Supervervelend natuurlijk, zeker nu ik zwanger ben, want geen slaap is natuurlijk funest.’

Weet u al wat het wordt?
‘Nee. Mijn man wil het heel graag weten, ik niet. Het lijkt me fantastisch om het echt een verrassing te houden. We hebben het wel laten opschrijven, het ligt in een envelopje. Mijn man brandt natuurlijk van nieuwsgierigheid, dus ik weet niet of we het toch een keer zullen openen. Misschien een week van tevoren. I don’t know. Toen ik zwanger was van onze dochter, ze is nu 4, hebben we de envelop twee maanden voor de bevalling geopend bij een etentje.’

Opvallend: u kunt prima van die enveloppe afblijven. En uw man is wel nieuwsgierig, maar opent hem ook niet. Hebt u thuis de broek aan?
‘Dat zou ik verschrikkelijk vinden. Bij ons is het redelijk gebalanceerd. Bart staat zijn mannetje. Ik zou het echt helemaal niet fijn vinden als ik thuis een man had zitten waar ik overheen kon walsen. Dat lijkt me verschrikkelijk, dan ben je echt niet in balans. Ik vind het erg fijn als hij mij uitdaagt en me scherp houdt.’

Projecten opzetten en netwerken, daar is Dura-van Oord vooral goed in. Het gaat haar makkelijk af, is niet bang om een gunst te vragen en niet te beroerd om iemand bij een mogelijke partner te introduceren. Het is een combinatie van karakter en haar sales-achtergrond, denkt ze. ‘Ik ben nooit bang om naar een opdracht te vragen.’ En ze werkt erg intuïtief. Er moet wel een feitelijke onderbouwing zijn, maar meestal heeft ze binnen vijf minuten wel een gevoel bij een persoon of idee. En daar gaat ze op af.

Hoe belangrijk is intuïtie?
‘Echt heel belangrijk omdat het een soort kompas is. Ik denk dat het misschien iets is wat vrouwen versterkt doen, maar ik zie intuïtie echt als een soort gids. Een kracht die je niet moet uitsluiten, maar moet gebruiken.’


Drie stellingen

Ondernemen kun je leren
‘Als je het helemaal niet in je hebt, is het lastig om het te leren. Maar als je al een beetje gevoel voor ondernemen hebt, kun je absoluut heel veel leren. Het is het waard om ondernemen en de karaktertrekken die je nodig hebt voor ondernemen op school te ervaren. Daarom zet ik me ook in voor Jong Ondernemen.’

Vrouwen zetten hun talent te weinig in omdat ze zich inhouden
‘Ja, ik denk zeker dat dat een punt is. Vrouwen gaan gebukt onder schuldgevoel en onder onzekerheid. We zijn heel bang voor wat anderen van ons denken. Angst is een heel belangrijke factor voor vrouwen.’

Nederland moet zich gewoon inspannen om de Olympische Spelen te krijgen
‘Dat lijkt me echt te gek. Ik ben een groot OS-fan. Ben aantal keren geweest. Als ik zie wat dat doet, ook voor landen, hoe dat verbroedert en wat voor boost dat zou geven aan een land…’



Heleen Dura-van Oord


1972   Geboren in Dordrecht
1997  Sales Rank Xerox
1998  Sales Advalue en Co-founder en board member Sculpture Club
2001  Founder DQ&A Media Group
2006  Partner investeringsfonds Peak Capital
2010  Member of the advisory board IAB, investor EVA Africa Fund, co-founder LOEY Awards
2011  Member of the supervisory board Catawiki
2012  Mentor Rockstart, mentor start-up Bootcamp Amsterdam, investor Hummingbird Ventures
2012  Board member Stichting Jong Ondernemen
2013  Veuve Clicquot Zakenvrouw van het Jaar


Lees meer over
Dit artikel komt uit de print Forum