Terugblik op roerig 2018

21-12-2018

Ik weet niet hoe het u is vergaan in 2018, maar ik kijk straks onder de kerstboom terug op een pittig jaar met de nodige knokpartijen. Wat eigenlijk wel verrassend is. Want economisch ging het in 2018 natuurlijk fantastisch, met een mooie groei van de werkgelegenheid, en ook op allerlei andere lijstjes stond Nederland weer eens in de top. Een jaar om jezelf gelukkig te prijzen zou je zeggen.

 

Onvrede en kritiek 

Desalniettemin kijken we terug op een jaar met ook veel onvrede en veel kritiek over en weer. Een jaar waarin we nét niet een Pensioenakkoord wisten te sluiten. Een jaar waarin de Dividendbelasting de gemoederen hevig wist te beroeren. En een jaar waarin, ondanks alle moeite die erin is gestoken, nog altijd geen duidelijkheid is geschapen over de Brexit. 

 

Gele hesjes 

En met de gele hesjes die in Frankrijk – en in mindere mate Nederland – de afgelopen weken de straten opgingen en twee verkiezingen – die voor Provinciale Staten en voor het Europarlement – op komst, is dat toch iets om wat langer bij stil te staan. Zeker als je ook de eerste signalen ziet van een Europese economie die weer aan het afkoelen slaat.

 

Innoveren, investeren en internationaliseren

Natuurlijk weten we best wat het recept is om de boel aan de praat te houden: als bedrijfsleven moeten we vooral blijven innoveren, investeren en internationaliseren. Én ervoor zorgen dat de beloofde lastenverlichtingen voor 2020 en 2021 er ook echt komen. Het zou me ook een lief ding waard zijn als we de pensioenkortingen zouden kunnen voorkomen.

 

Onvoldoende waardering 

Al die dingen kunnen eraan bijdragen dat de kloof tussen teleurgestelde burgers en de politiek en het bedrijfsleven zich niet verder verdiept. De stijgende lonen zullen daar ook bij helpen. Maar is het genoeg? Behalve een materiële kant zit er ook een immateriële kant aan de onvrede, zo schetst Francis Fukuyama in zijn laatste boek over Identity Politics. Wij zien mensen niet meer staan, zegt hij. Mensen, de leerkracht, verpleegkundige en politieagent voorop, voelen zich onvoldoende gewaardeerd.

 

Evenwicht in de samenleving 

Als werkgevers zouden we ook daar een taak voor onszelf moeten zien. Dat we onze eigen werknemers een gezicht geven, bijvoorbeeld zoals schoonmaakbedrijf Beercoo dat onlangs deed met een kookboek. We zullen aan de burgers moeten laten zien dat wij op een eerlijke manier met ze om willen gaan. Dat we bereid zijn om iets te doen voor de onderkant van de arbeidsmarkt, dat we zelf ook met een goed sociaal voorstel voor evenwicht in de samenleving willen komen. Het is iets om over na te denken onder de kerstboom. Ik wens u fijne feestdagen en een ondernemend 2019.

 

Hans de Boer

Voorzitter VNO-NCW