De prijs van zekerheid

17-09-2018

Meer zekerheid voor werknemers. Met dat doel wil de Europese Commissie aan de werknemer een aantal minimum rechten geven. Die rechten worden vastgelegd in de richtlijn 'Transparent and Predictable Working Conditions'. Het Europees Parlement doet er nog een schepje bovenop door een aantal amendementen in te dienen die flexibiliteit in arbeidscontracten moet beperken. Kijk, dat is nog eens een manier om jezelf populair te maken bij de burger. Alleen: het Europees parlement vergeet er even bij te vertellen dat er dan ook een pijnlijke prijs voor betaald zal moeten worden.

 

Kleine baantjes in de knel 

Hoe zit dat? Als het Europees Parlement zijn zin krijgt, worden kleine contracten tot 8 uur per week voortaan niet meer uitgezonderd van de richtlijn. Daardoor komen dit soort kleine baantjes, die sectoren zoals de detailhandel keihard nodig hebben, in de knel. Denk aan werk als het vullen van vakken in de supermarkten en werkzaamheden van beperkte omvang in andere sectoren als horeca, schoonmaak. Werk dat gedaan wordt door scholieren, studenten en oproepkrachten. Het onder de definitie van werknemer brengen van scholieren en studenten, die dit werk doen, maakt het werk in die sectoren duurder en leidt dus tot verlies aan banen. En vonden we eigenlijk niet dat arbeid juist goedkoper moest worden om meer mensen aan werk te helpen?

 

Niet-bestaand probleem 

Maar, zekerheid kent geen grenzen. Daarom moet de werkgever het aantal uren dat een werknemer kan werken garanderen. Na zes maanden ontstaat dan een recht op een minimaal aantal uren. Het beperkt de flexibiliteit. Oproepkrachten, veelal jongeren en scholieren, die gemiddeld minder dan 12 uur per week werken, zullen daarvan het slachtoffer worden. Het lost bovendien een niet-bestaand probleem op. Het maakt blijkbaar niet uit dat werkgevers al zodanig plannen, dat schooltijden in acht worden genomen. Ook het door werkgevers respecteren van de Arbeidstijdenwet lijkt er ineens niet meer toe te doen.

 

Flexibele arbeidsinzet 

De gedachte, dat zekerheid alleen kan worden gebouwd op het vaste arbeidscontract is door de achteruitkijkspiegel naar de arbeidsmarkt kijken. De toekomst is dat werkzekerheid een gevolg is van duurzaam inzetbaar te zijn. Dit wil zeggen het zich kunnen aanpassen aan veranderende eisen van de markt. Flexibele arbeidsinzet is en zal daarbij onmisbaar blijven. Flexibele arbeid heeft ons voor een belangrijk deel door de financiële en economische crisis heen geholpen. Iets dat nu alweer lijkt te zijn vergeten. Zekerheid bieden is werk kunnen bieden. Daarvoor kiezen, is kiezen voor de toekomst. Kiezen voor de amendementen van het Europees Parlement levert daarentegen alleen maar verliezers op.

 

Mario van Mierlo, secretaris arbeidsvoorwaarden VNO-NCW en MKB-Nederland