Ziektewet
De onderneming (1965): Afschaffen Ziektewet is het overwegen waard... Het Centraal Sociaal Werkgeversverbond (CSWV) maakt zich zorgen. "In de afgelopen tien jaar is het ziekteverzuim in het Nederlandse bedrijfsleven met 35 procent gestegen", schrijft het in 1965 in zijn blad De Onderneming. In het blad wordt een onderzoek van het Nederlands Instituut voor Preventieve Geneeskunde aangehaald. Daaruit blijkt dat de Nederlandse fabrieksbevolking steeds meer vergrijst. "In 1963 was 36 procent van de mannelijke arbeiders ouder dan 45 jaar tegen over 28 procent in 1956." Als andere oorzaken van het toenemende ziekteverzuim worden genoemd het stijgende aantal psychische ziekten, de ongevallen die voorkomen in de vrijetijdsbesteding en vooral het feit dat de meeste arbeiders tegenwoordig geen financieel risico meer lopen als ze thuis blijven. In de afgelopen 36 jaar is er blijkbaar weinig veranderd. Voor het ziekteverzuim anno 1999 worden vaak dezelfde oorzaken aangedragen.
Het is 1965. Minister Veldkamp van Sociale Zaken gaat voortvarend te werk. Hij wil het Ziekenfondsbesluit transformeren in de Ziekenfondswet en doet een voorstel dat de basis zal worden voor de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten. Maar een ander wetsontwerp dat hij onder handen heeft, is belangrijker: de Wet op de Arbeidsongeschiktheid (WAO). Deze moet vijf verouderde wetten vervangen. "Het wetsontwerp spreekt ons uit een oogpunt van vereenvoudiging wel aan", aldus het CSWV. Toch maakt het werkgeversverbond zich zorgen, vooral over de financiering. Nieuw is dat de WAO niet meer op de oorzaak van de arbeidsongeschiktheid let, maar drie maanden na ziekmelding aanspraken geeft bij iedere ziekte of invaliditeit. In de oude Invaliditeitswet was nog sprake van een 'risque professionel'.
Dit betekende dat een werknemer een hogere uitkering kreeg als hij door een bedrijfsongeval of beroepsziekte arbeidsongeschikt raakte. Het Verbond veroordeelt de wijziging niet, maar merkt op dat het buitenland dit als zeer revolutionair aangemerkt.
In Nederland ontstaat de discussie of de genereuze WAO de Ziektewet niet overbodig maakt.
Het CSWV staat niet onwelwillend tegenover deze gedachte Het schrijft: "In het Burgerlijk Wetboek is reeds de verplichting voor de werkgever opgenomen om de werknemer in geval van ziekte het loon korte tijd door te betalen. Als deze verplichting zich zou uitstrekken over de gehele periode waarin nog geen aanspraak op arbeidsongeschiktheidsuitkeringen bestaat, zouden de rechtsaanspraken van de werknemer bij ziekte volledig kunnen worden gegarandeerd zonder dat daaraan nog een Ziektewet te pas behoeft te komen. De verantwoordelijkheid voor de geldelijke gevolgen van het ziekterisico zou in die gedachte van de bedrijfsverenigingen worden afgenomen en teruggebracht bij de bedrijven, die uiteraard alle vrijheid behouden om daarvoor vrijwillige verzekeringen te sluiten."
Het CSWV is er in 1965 van overtuigd dat vooral bedrijven zelf tegen het ziekteverzuim moeten optreden. Ruim 30 jaar later krijgt dit idee gestalte in privatisering van de Ziektewet, waardoor de werkgevers de kosten dragen van het ziekteverzuim en zich daartegen kunnen verzekeren. Het CSWV mocht het niet meer meemaken.
De Onderneming was het tweewekelijkse orgaan van het Centraal Sociaal Werkgevers-Verbond. Het CSWV bestond van 1945 tot 1969, waarna het opging in het Verbond van Nederlandse Ondernemingen (VNO).