De Vereniging van Protestants-Christelijke Werkgevers in Nederland (VPCW) is in 1937 ontstaan uit Christelijke Werkgevers Vereeniging CWB (1918) en stond midden in de christelijk sociale beweging.
Al in 1892 was al op aandringen van de christelijke voorman Abraham Kuijper de Vereniging van Nederlandsche Patroons BOAZ opgericht, een organisatie voor christelijke werkgevers, middenstanders en boeren die moest samenwerken met de organisatie van christelijke arbeiders.
Maar BOAZ en de opvolgers waren meer gericht op bezinning dan op belangenbehartiging. Daarin kwam verandering met het aantreden van Adriaan Borst PZn als voorzitter in 1937. Onder zijn leiding werd de organisatie veel actiever. Ook ging de VPCW deelnemen aan formele overlegorganen als de Werkloosheidsraad en de Nijverheidsraad. De VPCW stond bekend als een organisatie van ondernemers in het midden- en kleinbedrijf, die wars was van conflicten tussen werkgever en werknemers. Borst bleef voorzitter tot 1962 en in die lange tijd drukte hij een belangrijk stempel op de organisatie.
H.H. Wemmers nam in 1962 het voorzitterschap over. Onder zijn leiding ging de VPCW in 1969 samen met het Nederlands Katholiek Werkgeversverbond op in het Nederlands Christelijk Werkgeversverbond.