(1916-2003) stond van 1971 tot 1977 aan het hoofd van de Koninklijke Shell Groep, maar is voornamelijk bekend vanwege 'zijn' rapport 'Een nieuw industrieel elan'. Dat werd in 1981 door de naar hem vernoemde commissie gepubliceerd en sloeg in als een bom. Een poging tot een staatsgreep, zo werd het in linkse kringen genoemd.
De commissie-Wagner deed aanbevelingen voor loonmatiging, het loslaten van de automatische koppeling van uitkeringen en ambtenarensalarissen en verlaging van het financieringstekort. De overheid zou voorwaarden moeten scheppen voor een bloeiend bedrijfsleven. De Nederlandse regering, onder het kabinet-Van Agt/Den Uyl, vond de aanbevelingen te revolutionair en schoof ze van tafel.
Wagner, volgens De Volkskrant: "De mensen waren er niet rijp voor. We gaven uit wat we niet verdiend hadden. Wim Kok, een man van groot kaliber, zag het, maar was toen niet vrij. En Den Uyl vond dat hij niet te vaak kon worden gezien met mensen als ik."
Het kabinet-Lubbers maakte het rapport een jaar later tot een integraal onderdeel van het regeringsprogramma. Wagner: "De grote werkeloosheid kristalliseerde het gevoel dat we met het sociaal-economische beleid op het verkeerde spoor zaten. Niemand kon zeggen: dat raakt mij niet."
Wagner heeft het bedrijfsleven uit het verdomhoekje gehaald, waarin het in de jaren zeventig was beland. Hij zei zich in die tijd gekwetst te hebben gevoeld, omdat op ondernemers werd neergekeken. Na zijn afscheid bij Shell, waar hij meer dan dertig jaar had gewerkt, bleef hij nog actief als president-commissaris bij onder meer KLM en Gist-Brocades. Ook zette hij zich in voor onder meer het Rijksmuseum, het Tinbergen Instituut, en voor de samenwerking tussen VNO en NCW.
Zijn speciale aandacht ging uit naar de zorg voor gehandicapten. In vraaggesprekken maakte hij er geen geheim van dat die betrokkenheid was ingegeven door zijn jongste, geestelijk gehandicapte dochter.
Wagner vond dat managers niet alleen op grond van vakkennis moesten worden geselecteerd, maar ook op maatschappelijke kennis en op mensenkennis. "Je komt soms captains of industry tegen, als je die buiten het werk leert kennen, dan zijn het nullen. Misschien met een lage handicap op de golfbaan." In Vrij Nederland: "Je moet je leven zo organiseren dat je zo weinig mogelijk hoeft te onthouden. Dan houd je tijd over voor de dingen waarover nagedacht moet worden. Er zijn mensen die het vreselijk druk hebben met zaken die niet aan de orde zijn."