Het Verbond Nederlandse Ondernemingen (VNO) en het kleinere Nederlands Christelijk Werkgeversverbond (NCW), dat werkte op christelijke grondslag. Vooral op aandringen van grote ondernemingen en brancheorganisaties die lid waren van zowel VNO als NCW, kwamen er fusiebesprekingen op gang.
De fusie kreeg formeel zijn beslag op 1 januari 1997. Als voorlopige naam werd gekozen voor VNO-NCW, de organisaties verhuisden naar de Malietoren in Den Haag. Eerste voorzitter na het formele samengaan was VNO-voorzitter Alexander Rinnooy Kan, later opgevolgd door NCW-voorzitter Hans Blankert. In het kielzog van de fusie van VNO en NCW zijn ook de tijdschriften – Onderneming en De Werkgever – samengevoegd, hetgeen resulteerde in het magazine Forum, opinieblad van VNO-NCW (september 1995). De Algemene Werkgeversvereniging (AWV ging samen met het Adviesbureau Arbeidszaken van het NCW op in AWVN.
Regionale verenigingenHoewel VNO-NCW geen confessionele organisatie is zijn er wel een aantal onderdelen van het NCW overgenomen. Zo kent VNO-NCW nog steeds vijf regionale verenigingen, waarvan ondernemers op persoonlijke titel lid zijn. De geschiedenis van deze regionale organisaties gaat terug op de standsorganisaties van het katholieke werkgeversverbond. Hoewel de verenigingen zich steeds meer zijn gaan bezig houden met lokale belangenbehartiging, is er nog steeds veel aandacht voor bezinning.
Datzelfde geldt voor Jong Management, een aan VNO-NCW gelieerde zelfstandige vereniging van ondernemers, directeuren en managers tot veertig jaar. Jong Management stelt de leden in de gelegenheid om netwerken op te bouwen, ervaringen uit te wisselen en kennis en inzicht te verwerven op sociaal-economisch terrein en op het gebied van management. De geschiedenis van Jong Management gaat terug tot de Vereniging voor Toekomstige Jonge Werkgevers opgericht (VKTW) die in 1916 in Nijmegen is opgericht.
BedrijfslidmaatschappenLeden van VNO-NCW zijn in principe de brancheorganisaties. Zo'n 400 concerns zoals Shell, Unilever en Akzo Nobel zijn nog wel rechtstreeks aangesloten. Dat heeft vooral te maken met hun omvang en het feit dat hun activiteiten zich vaak niet laten vangen binnen één branche. De situatie is dus wezenlijk anders dan 100 jaar geleden, toen ondernemers als persoon lid waren van de Vereeniging van Nederlandse Werkgevers (VNW).
Nieuwe thema'sIntussen breidde het aantal onderwerpen waarmee VNO-NCW zich bezighield steeds verder uit. Binnen de afdeling sociale zaken was er niet alleen aandacht voor arbeidsvoorwaardenbeleid, loonkosten, arbeidstijden en sociale voorzieningen, maar ook voor de verdeling tussen werk en privé bij werknemers.
Ook het thema 'administratieve lasten' kwam op de agenda. Steeds weer nieuwe sociale, veiligheids- en milieuwetgeving zadelde bedrijven op met steeds weer meer wetten, regels en administratieve verplichtingen. Tot ergernis van het bedrijfsleven. Ook de 'bereikbaarheid'- de fileproblematiek - en veilig ondernemen zijn thema's die door de werkgeversorganisaties zijn geagendeerd. Daarnaast werd ook maatschappelijk verantwoord ondernemen actueel. Dit thema sloot goed aan bij de aandacht voor bezinning, die vooral binnen de confessionele werkgeversverenigingen altijd sterk aanwezig is geweest. Na de Tweede Wereldoorlog kwam dit onder meer tot uiting in de jaarlijkse bijeenkomsten in de 'Bilderberg'.
«1980-1990: Het Poldermodel krijgt weer vorm