15-06-2012 - Op weg naar de conferentie Rio+20 zie ik bij het instappen op Schiphol Europarlementariër Gerbrandy (D66) druk zitten telefoneren. Zijn mening –'Europarlementariërs moesten eigenlijk maar thuisblijven'- stond enkele weken geleden in alle kranten. 'Want de kosten van verblijf en de reizen naar Rio rezen de pan uit.' Ik ben benieuwd of hij nu economy-class vliegt, zoals ik.
Taiwan
In het vliegtuig oefent mijn buurvrouw duidelijk in het gearticuleerd uitspreken van een tekst. Op het papier staat het voor mij bekende logo van de Rio-conferentie. We raken aan de praat. Ze blijkt een Taiwanese te zijn, niet ouder dan 35 jaar en adjunct-directeur van het Rode Kruis in Taiwan. Ze is al 24 uur onderweg. Morgen (15 juni) gaat ze, op één van de honderden side-events die worden georganiseerd tijdens Rio+20, een inleiding geven over een herbebossingproject in Taiwan. Dit project moet erosie tegengaan en tegelijk werk bieden aan de inheemse stammen die er nog leven.
Rode Kruis
Ik verbaas me dat het Rode Kruis in Taiwan maar liefst 700 medewerkers telt. En dan nog eens 15.000 vrijwilligers, helemaal uit private gelden betaald! Dat blijkt, zo legt ze me in moeilijk verstaanbaar Engels uit, een direct gevolg van de vele natuurrampen waarmee Taiwan vaak te maken heeft: aardbevingen, tyfoons, overstromingen en modderstromen.
Het Rode Kruis van Taiwan verleent dan humanitaire hulp. Dat doet het ook bij anderen rampen in de regio (zoals de tsunami een paar jaar geleden en de kernramp in Japan). Maar ook bij de aardbeving in Haïti.
Onbelangrijk en onbekend?
Ze maakt indruk op me. Maar ik schrik er wel van dat ze niet weet waar Nederland in Europa ligt. Nederland is dan wel klein, maar zijn we zo onbelangrijk en onbekend? Ze weet gelukkig wel dat Philips Nederlands is. Philips is immers een heel bekend bedrijf in Taiwan, met al decennia lang een aantal fabrieken. Waarschijnlijk zijn de producten en fabrieken van het wereldwijde Nederlandse bedrijfsleven in het buitenland bekender dan onze nationale politiek.
Copacabana
De eerste Brazilianen die ik op het vliegveld ontmoet, zijn opvallend vriendelijk. Ik herinner me een onderzoek van een paar geleden. Daaruit bleek dat juist in Rio de Janeiro mensen aardiger zijn dan in andere grote steden. Ze zijn snel bereid om te helpen, je te wegwijzen etc. In een speciale shuttlebus van Rio+20 maak ik kennis met Gerbrandy. De bus brengt ons naar onze hotels. Hij vloog inderdaad economy. En de D66'er bezoekt een driedaagse conferentie van 300 parlementariërs van over de hele wereld. Het gaat uiteraard over Rio.
Intussen rijdt de bus langs Copacabana Beach. Het is al donker, maar veel mensen zijn aan het voetballen en joggen. Relaxed leven. Die levenskunst kennen ze hier.
Huib Klamer
Secretaris Maatschappelijk Ondernemen bij VNO-NCW en bij Global Compact Nederland
Lees ook blog 3: Ban Ki-moon gelooft in bedrijfsleven
Lees dan blog 4: Gewaagd wanhoopsoffensief
En blog 5 (verslag zondag): Met enthousiasme komen wonderen
En blog 6 (verslag maandag): Consument is zwakke schakel
En blog 7 (verslag dinsdag): 'We laten ons niet afremmen'
En (de laatste) blog 8 (verslag woensdag): Begin van een nieuwe 'beweging'
Lees ook de voorgaande blog (1): Papierloze conferentie